Mennink's

Familie Mennink

De familie Mennink in het jaar 1970. Berend en Janny zijn inmiddels gescheiden en Berend staat hier op de foto met Sjaan de Jong waarmee hij de laatste jaren heeft samen gewoond Ge is hier in verwachting van Ciclilia, 2 jaar later is Jeroen geboren. Geke en Jan zullen later Lars en Jos verwelkomen, daarmee zijn alle kleinkinderen genoemd.

Jan en Mina hebben eerst op Avereest gewoond, waarna ze verhuist zijn naar de Ruinerweg in Echten, eerst in het huis waar nu familie Krikken woont. In dat huis is Jan, de jongste telg geboren. Het was een klein huisje, de grote jongens sliepen op een matras in 1 slaapkamer, Joop en Jan bij Pa en Ma op de slaapkamer, Joop in een ledikantje, Jan in een sinaasappel kistje.


Er is toen een huis gebouwd verderop in de Bos(Ruinerweg 9) waar de familie in 1951 naar toe is verhuist, een huis met 2 slaapkamers boven, daar stonden 2, 2 persoons bedden en een ledikant.  Na jaren in " de Bos" in Echten te hebben gewoond is de familie verhuist naar Esweg 32 in Ruinen, ze hebben daar een aantal mooie jaren gehad. Vader was werkzaam bij staatsbosbeheer in de boswachterij Ruinen, hij was tractor chauffeur. Hij deed dat met veel plezier, alleen had hij een heel slechte verstandhouding met Koop Doorten, dat was de voorman, die woonde voor aan de weg, was dus ook nog buurman. Ik weet nog dat vader in rustige tijden op verschillende zandwegen keien moest gaan zoeken. Dat was 10 meter rijden en dan weer uitstappen om allerlei kleine en grotere keien op de aanhangwagen te gooien, een verschrikkelijke klus, hij dacht uit pesterij. Zodra ik van school kwam zocht ik hem te voet op want dan mocht ik de tractor steeds een stukje vooruit rijden, ik vond dat een feest en hij hoefde dan niet steeds in en uit stappen.

Ook was hij vaak te werk gesteld in andere boswachterijen zoals Dwingeloo en Vledder. Hij moest dan vaak op de motor, eerst een jawa, later een BMW, naar z'n werk. Ik zie hem nog rijden met de benen aan de grond, ploeteren door een berg sneeuw. Ook mochten de jongens, met name Koert soms de motor mee hebben. Eens is het gebeurd dat vader zondag s'morgens vroeg wilde gaan vissen maar dat Koert met de motor nog niet terug was van de verkering, dan was hij behoorlijk boos natuurlijk.

Moeder Mina heeft in de bos aan de Ruinerweg geen leuke tijd gehad, dagen dat ze niemand zag, behalve de postbode en de bakker. Elke week een gigantische was waarbij er elke maandag grif een hele rits witte overhemden aan de lijn hing. Daarna de bonte was en een heel stel overall's. Ik zie haar nog staan aan de tobbe, elke maandag weer. Ze kreeg toendertijd een Wringer, zo'n ding met 2 rollen waar de was door kon voor het aan de lijn te hangen, een geweldig apparaat want dan hoefde je het niet met de hand te doen en was er veel meer water uit. Er werd  gewassen in regenwater wat werd opgevangen van het dak van het huis en middels de goten in de regenput terecht kwam. Echter wanneer iemand van de jongens teveel had gedronken en moets overgeven s'nachts, ging dat vaak door het raam van de dakkapel op zolder, dit kwam dus ook in de goot en dus het was-water terecht.

Vaak waren alle kinderen op de zondag middag aanwezig " in de bos" aan de Ruinerweg. Wij vonden dat als nog  thuiswonenden erg leuk, we hadden zomaar vrouwen om ons heen. Moeder kookte  vaak soep en eigen gemaakte vanillie pudding wat in speciale puddingvormen werd geserveerd, inclusief zelf gemaakte saus.

Vader Jan Mennink is overleden aan een hersen tumor na een tamelijk kort ziekbed, waarschijnlijk kon hij ook niet verwerken dat z'n vrouw ruim een half jaar eerder was overleden. Hij heeft mij nog een kaart gestuurd voor mijn verjaardag op 27 mei, op 5 juni is hij overleden. Ik heb de kaart hiernaast geplaatst, je kon hieraan al zien dat het niet goed ging, hij lag in Hoogeveen in het ziekenhuis en dacht dat hij in Meppel lag. Ook vaders as is verstrooid en er is tot 2015 een gedenkplaatje op het kerkhof van Ruinen aan de gedenkmuur geweest. Het plaatje is nu bij Jan en Geke in de tuin geplaatst.


Ze is overleden aan een hart stilstand. Wij zaten in die tijd in Saoedi Arabie en hadden ongeveer 2 weken voor haar dood nog een brief gehad waarin ze schreef dat het eigenlijk goed met haar ging. Ze had al heel lang astma en last met haar hart. Ze had echter net nieuwe medicijnen gekregen en dat hielp goed, ze kon weer een behoorlijk stuk fietsen. Echter op een zaterdagavond na het eten van een kopje vers getrokken soep ging ze naar bed, ze voelde zich niet zo lekker, enige tijd later kwam vader en was ze overleden. Het kon wel eens zijn dat de medicijnen te sterk voor haar hart waren. Moeders as is verstrooid en op het kerkhof van Ruinen is er een gedenkplaatje.

Hieronder alle Mennink's (De zwart-wit foto's zijn gemaakt op onze trouwdag)

Berend, Janny, Han en Lia

Berend, de oudste in de rij van 6, later veelal Ben genoemd is geboren op 18 februari 1938 te Avereest en overleden op 30 april 1994 te IJmuiden en ligt begraven op het kerkhof driehuis  IJmuiden. Ben, zoals hij door anderen veelal genoemd werd, is getrouwd met Janny Strijker van " de Bloemberg". Ben is na zijn huwelijk met een eigen bedrijf begonnen aan de Dorpstraat te de Wijk. Dat bedrijf is geen succes geworden en zijn ze na verloop van tijd verhuist naar Nieuwerkerk in Zeeland. In die periode zijn Berend en Janny gescheiden en is Ben na zijn schilders carrierre bij de Hoogovens in IJmuiden terecht gekomen waar hij Sjaan de Jong heeft ontmoet. Hij heeft daar tot zijn overlijden in IJmuiden mee samen gewoont. Berend en Janny hebben 2 kinderen, Han en Lia.


Geert, geboren op 7 februari 1940  te Avereest en overleden op 31-12-1999 en ligt begraven op het kerkhof in Oosterhesselen. Geert was de tweede zoon en was getrouwd met Hillie Strijker (geen familie van Janny) uit Stuifzand en is gaan wonen op Fluitenberg. Na een aantal banen bij o.a de melk fabriek en Smederijen in Ruinen en Fluitengberg, hebben Geert en Hillie het bedrijf gekocht van Koopman op Geesbrug, genoemd Mennink mechanisatie. Dit bedrijf is uitgebouwd tot een prachtig bedrijf wat is overgenomen door Erwin Sprottel. Later is het bedrijf om onbegrijpelijke redenen failliet gegaan. Geert en Hillie hebben 3 kinderen. Geke, Ina en Liesbeth. Van Geert is mij altijd de vasthoudendheid bij gebleven. Hij was b.v in militaire dienst in Havelte en kwam zomaar even via de Ruinerweg naar Stuifzand fietsen, op naar de verkering en s'avonds weer terug. Sommige gebeurtenissen blijf men zich herinneren, zoals de  fiets van Geert was van het merk locomotief. Ook weet ik nog het kenteken van de eerste nieuwe volkswagenbus die Geert en Hillie kochten voor het bedrijf. UJ-68-91, toch typisch, die zaken hebben waarschijnlijk indruk gemaakt, een volkswagen bus met grote ronde knipperlichten !!!!


Geert, Hillie, Geke en Ina.

Grafje van Liesbeth op begraafplaats Avereest

Liesbeth, geboren op 24 Februari  1942 te Avereest en overleden op 27 augustus 1943, eveneens te Avereest, is dus maar 1,5 jaar oud geworden. Ze is verdronken in een wastobbe toen moeder Mina haar tijdens het wassen op " de wasdag" een moment uit het oog is verloren. Moet wel een verschrikkelijk drama zijn geweest. Later bleek Liesbeth de enigste dochter tussen al de jongens. Liesbeth is begraven op de begraafplaats van oud Avereest.


Koert, Albertje en Helga, Wineke was nog niet geboren

Na Koert is Bertus geboren, ook op Avereest op 30 mei 1945. Bertus is getrouwd met Alberta Jalvingh van Fluitenberg. Vanaf hun huwelijk zijn ze meteen op Fluitenberg gaan wonen. Bertus heeft in eertse instantie veel werk gedaan bij verschillende loonbedrijven in Ruinen en op Zuidwolde. Na verloop van tijd is hij terechtgekomen bij transportbedrijf Stuifzand. Door het werk van Stuifzand bij Rijkswaterstaat kwam Bertus in contact met RWS. Toen men op zoek was naar mensen heeft Bertus gekozen voor RWS, daar heeft hij gewerkt tot aan z'n pensioen.


Koert, geboren op 26  te Jui 1943 te Avereest en overleden op 2 juli 2004 te Ruinen, is gecremeert en is bijgezet in een urn in de muur op het kerkhof in Ruinen. Koert was de derde in de rij was de enigste van de zoons die naar naar de Mulo is geweest. Na verschillende baantjes, veelal als chauffeur is hij terecht gekomen bij Geert, en deed daar de verkoop van machines en tractoren. Koert heeft daarna zelf nog een bedrijf gekocht in Erica maar dat bleek niet succesvol. Daarna is hij terecht gekomen in de auto handel. Koert was getrouwd met Albertje de Vrieze uit Ruinen. Koert en Albertje hebben 2 kinderen, Helga en Wineke.


Bertus en Alberta

Daarna is Jacob geboren op 29 december 1946 te Avereest en overleden op 7 januari 1947 te Zwolle, hoogst waarschijnlijk in het ziekenhuis, en heeft dus maar enige dagen geleefd. We weten eigenlijk niet wat er precies is geweest, er werd nooit over gesproken, eigenlijk onbegrijpelijk. Van Jacob is geen graf, onbekend wat er met het stoffelijk overschot is gebeurd.

Daarna ben ik, Joop geboren op 27 mei 1948, ook op Avereerst, en op 19 december 1969 getrouwd met Ge Benning. Wij hebben 4 kinderen,Jan, Lando, Cicilia en Jeroen. Jeroen is maar 37 jaar geworden, overleden aan kanker.

Op een andere pagina staan de foto's van onze trouwdag


Jan en Geke

Jan is als jongste geboren op 27 augustus 1950 aan de Echtenseweg Ruinen, en is getrouwd met Geke Huiskens uit Ruinerwold. Jan is werkzaam geweest als Bakker in Echten en is uiteindelijk bij Geert terecht gekomen. Hij was daar verantwoordelijk voor de verkoop van producten, eerst de kleine producten maar later b.v de melkstal inrichting. Jan is in augustus 2015 met pensioen gegaan, Jan en Geke hebben 2 kinderen, Lars en Jos.


Jan